AVlæ dulce decus, quem culta Britannia vellet,
Scotia seque tibi vix peperisse, putat;
Quid, mihi dum nunquam peritura volumina mittis,
Me; nisi mirari, dulcis amice, velis?
Scripta tua in melius qui singere possit, Apellis
Is Venerem, Phidiæ possit & ille Jovem:
Concilio ille juvet miscentem elementa Tonantem,
Rectius & soli scribere possit iter.
Res sancta est, surgens vestra ad fastigia, vates,
Cui præsens semper pectora numen babet.
Quantum est victuris victuras condere leges,
In litem lauros & revocare novam!
Extinctis vitam dare res est quanta! sed ipse
Quantus! pars minima est Musa diserta Tui.