Dicebam, Age ô Rosilla,
Agedum mea ô voluptas,
Mea suavitas, meum mel,
Vivamus atque amemus,
Linguisque rem gerentes
Certemus osculando.
Tu protenus cruentis
Me dentibus lacessens,
Rabida ut Leaena, linguam
Prope abstulisti amanti:
Facere ausa vulnus illi,
Quae te suam columbam,
Quae te suumque pullum,
Et passerem pusillum,
Et aureum te ocellum,
Donum decusque Amoris,
Et te suos Lepôres,
Suadaeque te medullam,
Mulsum, favumque mellis,
Niveamque margaritam
Totiens, iniqua, dixit.
Quae te, tuosque lusus,
Quae morsiunculasque,
Non has, sed incruentas,
Quae velitationes,
Quae basia uda & udas
Tot osculationes:
Quae sibila, & susurros
Quae murmurilla mille,
Blandasque visiones
Supra Catulli amores
Cum Basiis Secundi
Ad sidera usque fecit
Lepido volare versu.
Hoc praemium laboris,
Hoc basiare, dura, est?
Quid perpetrare porro
Graviusve saeviusve
Vel verberata possis?
At iam, Rosilla, amabo
Ah dente saeviendi
Aliquando pausa fiat.
Linguisque rem gerentes
Certemus, incruentâ
Sed basiatione.
Nec uter ferociore,
(Equina quae voluptas)
Morsu alterum cruentet:
Uter sed implicatis
Meliusque tenaciusque
Premat alterum lacertis:
Uter alterum bilingui
Manifestius prehendat:
Uter procaciore
Labrum terat labello:
Aut delicatioris
Parte ex suâ susurri
Argutias ministret.
Tibi, Rosilla, victae
Haec audienda lex est:
Nostrûm ut quot ante utrique
Mista oscula hinc & inde
Fuerint tot ipsa sola,
Uti Lex iubet Secundi.
Des foenoratò amati:
Blandeque collabellans
Pro fingulis ineptis.
Apta altera usque centum,
Et altera usque mille,
Totidem modis reponas
Ac tam diu supinum
Ori tuo immorantem
Cogaris osculari,
Dum densiorem aristis
Mihi osculationis
Facias in ore messem:
Totque ipse basiorum
Plenus saturque dicam:
Sat ohe, sat osculatum est.
Tibi me, Rosilla, victo,
Bacccis micans & auro
Pretium monile fiet:
Ter, ô, quaterque felix,
Illa monile sede
Quod corporis fruetur,
Quae me vel una solo
Servare & una tactu
Facere heu potis beatum est,
Modò non Deum ex homullo.
Vel si tibi Rosilla
Mulcta haec levis videtur,
Subire non recuso,
Octavio putatur
Quam Fulvia imperanti
Quondam irrogasse poenam.