Sancte, qui auxisti numerum deorum
Nuper, Henrice, ad sacra templa magni
Quam Iovis duxti memorare pulchram
Da mihi pompen.
Maximus vasti moderator orbis
Huic diem laetum statuit triumpho.
Iustus Henricus meritum pararet
Scandere currum.
Astra se magna Thetide arunt
Aether ut flammis liquidis micaret,
Gratius Titan solito refulsit
Pulchraque Phoebe.
Multus hinc illinc erat apparatus
Qua triumphalis rota permeabat,
Nectare et totus redolebat aer
Ambrosiaque.
Praeferebantur laquei, dolique
Quolibet ferro arma nocentiora
Tum id genus multae exuviae et trophaea
Ordine longo.
Inde praeduro superata bello
Turba successit, subiere maesti
Mox duces multi, validis revincti
Funibus armos.
Ibat et primus gravium imperator
Criminum Fastus tumido ac protervo
Pectore et gressu nihil huc catena
Sorteque motus.
Iunctus huic livor comes ibat ore
Pallido, limis oculis, gravique
Spiritu dirum iaciens venenum
Seque perurens.
Postea praeceps properabat Ira
Fronte rugata, tremulis labellis
Sparserant cuius furiae tremenda
Lumina flamma.
Ibat et fulvi sacer Ardor Auri
Sordido vultu, digitis aduncis,
In viis fixos oculum reflectens
Semper ad asses.
Tum Gula ardenti titubans Lyaeo
Tota et hircosa et pedicosa et uncta
Aegra vix foeda sanie morante
Crura trahebat.
Ultimo dirum lutulentus agmen
Torpor urgebat graviter subinde
Oscitans nares nisi cum culinae
Nidor adibat.
Ecce sublimi residens in axe
Ipse mox heros radiabat ostro,
Clara fulgebant redimita Eois
Tempora gemmis.
Caritas grato rutilans pyropo
Et Fides Indo nivea unione
Spes et arctoo viridis smaragdo
Plaustra trahebant,
Virgo quam iustae decorant bilances
Quaeque nil frangit, subigitve quicquam
Quaeque divino procul affutura
Pectore cernit
Et modum rebus quae adhibet gerendis
Currui collum hae quoque subdidere,
Deinde virtutum comitatus omnis
Agmine magno.
Fusus et circum chorus angelorum
Interim dulci geminabat ore:
“Christe io caelum, bone, qui probatis
Civibus imples,
“Iustus hic iusto datus est triumphus
Qui feros motus animi subegit
Qui voluptates pedibus potenter
Stravit amaras.
“Purpura Henricum gremio cadentem
Matris excepit, teneraque dextra
Gallicum sceptrum tulit et Britannum
Bimulus infans.
“Sedit in patris solio puellus
Nec tamen solvit vitiis habenas
Fervidam vasto impete quae iuventam
Aggrediuntur.
“Sobrius posto abstinuit Falerno,
Regias spernens epulas, secundo
Pane ieiuni imperiosa abegit
Murmura ventris.
“Prompta cum Cypris foret undecunque
Usus est casto thalamo suoque,
Liberos tantum sobolemque dulcem
Gratia habendi,.
“Mitis offensas tulit et remisit,
Neminem irato gladio petivit.
Id sibi demum voluit licere
Quod decuisset.
“Iam pius, comis, facilisque cunctis
Orphanos fovit, viduas levavit
Pavit et turmas inopum benigni
More parentis.
“Fecit hoc illi diadema carum
Usui multis poterat quod esse
Quodque tutari innocuum a nocentis
Fraude valebat.
“Ipse contentus modico nec assis
Sceptra terrarum faciebat orbis
Sed Deum semper meditans superna
Regna inhiabat.
“Non tamen caelum tenuit priusquam
Ignibus coctum Altitonans probasset
An foret purum sine labe et ullis
Faecibus aurum.
“Perdidit regnum, cecidit ferocis
In manum hostis, fuit et superbi
Pompa victoris, fuit in maligno
Carceris antro,
“Donec ad caedem genitus satelles
Gurges humanum sitiens cruorem
Sacra crudeli sceleratus hausit
Pectora ferro.
“Vicit has Christi patiendo fortis
Miles aerumnas superumque regi
Gratias egit, tulerat quod omnes
Fortiter aestus.
“Quare ei sedem tribuit beatam
Cuncta qui large benefacta pensat
Et dedit regnum nequeat quod hora
Eripere aut vis.
“Et dedit caecis revocare lumen
Et dedit morbos varios fugare
Et dedit satis animare functa
Corpora rursus.”
Ista dum sancti volucres canebant
Gemmeum summi ad solium tonantis
Venit Henricus posuitque cinctam
Fronte coronam,
Et Deo longa est prece gratulatus.
At Deus contra reducem, peractis
Strenue rebus, patrio recepit
Pectore natum.
Supplices ergo iuvenes, senesque
Omnis Henricum populus precemur:
Da tuis pacem et solidam Britannis,
Sancte, quietem,
Aut in hunc usum moveantur arma
Ut suos nostris fateantur arcus
Impares Turcae, et fugitiva cedat
Turba Canopo.
Fac malis nos illecebris linitos
Callidi Ditis laqueos cavere,
Fac humum nos spernere, fac in altum
Tollere mentem.
Exige hinc pestis rapidae venenum,
Pelle sudorem subito necantem,
Semper hoc caelum Zephiro et salubri
Rideat aura.
Larga sit nobis pecorique tellus,
Crescat in primis bona sed iuventus,
Sancte, dum membris validis fruamur
Menteque sana.
Principem nostrum unanimamque serva
Coniugem, ut, cum Methusalem senectam
Vixerint, sero repetant beati
Gaudia caeli.
Annuat nobis pater atque natus
Quique procedens ab utroque magni
Spiritus sese paraclitus orbis
Corpore miscet.