Inmortale decus Martini praesulis almi,
Quod pius in terris hominum salvator honori
Contulit, o socii, modulemur carmine dulci.
Plebs electa deo, mentem sociato canori,
Quae, summo, properas, ut solvas vota patrono
Sollemnemque diem celebres illius amore.
Inter regales specie sub militis alas
Ante lavacrum dum nudum vestiret egenum,
Indutum propria miratur veste tonantem.
Denique dum totus bello fervesceret orbis,
Martini meritis sumpsit sine sanguine pacem.
Post patris magni famam Pictavis adivit
Deponitque comam, vestem commutat et illic.
Dum flagrat meritis, toto resplenduit orbi
Nec valet abscondi virtutum culmine pollens.
Illirico rutilans heresim superavit et omne
Hostibus obiecit Christi pro nomine corpus,
Dum docet, ut deus et trinus credatur et unus,
Eloquio pollens, divino dogmate fultus.
Aegrotos omnes verbi medicamine sanans
Et revocans animas extinctos vivere fecit.
Inclita dum sancti virtus resonaret ubique,
Hunc sibi pastorem petiit populus Turonorum;
Quod deus et sacri firmavit lectio libri.
O gens cara deo, tanto servanda patrono -
Nam vir apostolicus, nulli bonitate secundus,
Vt sol in caelo, Martinus fulget in axe.
Huius non mores virtutum gloria mutat,
Dum primo monachus, praesul quoque permanet idem.
Quem Christi genetrix in terris cernere venit;
Angelicae facies olli super omnia certae;
Namque beatorum Petri Paulique loquelis,
Vultibus et claris crebro veneratur amore.
Hunc deus omnipotens tanto sublimat honore,
Vt tres ad vitam devicta morte reverti
Exemplo Christi faceret sermone potenti.
Quis fuit aegrotus, quem non sacer iste iuvarit?:
Innumeras pestes precibus verboque medente
Pellit et in Christo miserorum milia sanat.
Vtque fugat tenebras, dum, sol, consurgit eoo,
Et pandit lumen mundo facieque serenat -
Haud sequus hic relevat, quos vexat spiritus atrox.
Ille diem novit, gaudet qua carne resolvi,
Discipulisque suis praedicit voce paterna:
Qui flentes nimium planctu movere patronum,
Ille polo faciemque manusque levavit et, illis
Exorans vitam caelesti munere caram,
Commendat domino natos, quos ante regebat.
Cum videt adstantem formam nebulonis iniqui,
Hunc secum tetrae dicit nil sortis habere,
Colligit in caeli quem iam patriarcha secretis.
Et pater haec complens saccum cineremque suumque
Non mutans habitum rebus sua dogmata firmat
Et gaudens animam caelo iam dirigit almam.
Virgineis ornata choris pia virgo Maria
Et Michahel venit cum sanctis omnibus illuc
Et laeti sanctum caelo comitantur euntem;
Quique fuere patres, quos actio sancta regebat,
Occurrunt animae, cantu famulantur et illi:
60"Hanc deus in caelum tanto deduxit honore".
Martini vitae laudes non sufficit omnis
Mundus et ex obitu virtutes pangere cunctas:
Credimus et verum vero sermone fatemur.
Gloria pontificum praesul Martine, faveto,
Vt tibi caelestis pateat famulantibus aula
Et nobis tribuas precibus per saecla salutem.