Ecce deus | magno misceri murmure pontum
emissamque hiemem sensit, | cui summa potestas.
par levibus ventis | et fluminis ocior alis
prona petit maria et pelago decurrit aperto:
nec longo distat cursu | praeeunte carina.
agnoscunt longe regem | dextramque potentem
nudati socii | et magno clamore salutant.
postquam altos tetigit fluctus et ad aequora venit,
id vero horrendum ac visu mirabile ferri:
subsidunt undae, | remo ut luctamen abesset,
collectasque fugat nubes | graditurque per aequor
iam medium necdum fluctu latera ardua tinxit.
at media socios incedens nave per ipsos
ipse gubernaclo rector subit, ipse magister.
intremuit malus, | gemuit sub pondere cumba,
vela cadunt, | puppique deus consedit in alta:
et tandem laeti notae advertuntur harenae.