Sol medium caeli conscenderat igneus orbem,
cum subito | acciri omnes, populusque patresque,
exposcunt farique iubent, | quo sanguine cretus
quidve petat quidve ipse ferat. | praeclara tuentis
facta viri mixtus dolor et | stupor urget inertis –
nescia mens hominum –, | certant inludere capto.
tum vero | raptis concurrunt undique telis.
tollitur in caelum clamor | cunctique repente
corripuere sacram effigiem manibusque cruentis
ingentem quercum decisis undique ramis
constituunt | spirisque ligant ingentibus ipsum,
tendebantque manus | pedibus per mutua nexis –
triste ministerium –, | sequitur quos cetera pubes,
ausi omnes inmane nefas ausoque potiti.
ille autem inpavidus | «quo vincula nectitis?» inquit.
«tantane vos generis tenuit fiducia vestri?
post mihi non simili poena commissa luetis.»
talia perstabat memorans fixusque manebat.