Nunc ad te et tua magna, pater, consulta revertor.
maius opus moveo: vatum praedicta priorum
adgredior, | quamvis angusti terminus aevi
accipiat, | temptanda via est, qua me quoque possim
tollere humo | et nomen fama tot ferre per annos,
quod tua progenies | caelo descendit ab alto,
attulit et nobis aliquando optantibus aetas
auxilium adventumque dei, | quom femina primum
virginis os habitumque gerens | – mirabile dictu –
nec generis nostri puerum nec sanguinis edit,
seraque terrifici cecinerunt omina vates
adventare virum | populis terrisque superbum
semine ab aetherio, | qui viribus occupet orbem.
[imperium oceano famam qui terminet astris.]