"Supremi decreta dei, Natura, reportas,
Quid ve recens fieri sacra mens velit.
Velle dei, formetur homo, cui corpus ab imis,
A superis animus super influat.
Quadret opus, faciatque suum iunctura decorem:
Velle dei, desit solido nl.
Velle dei, mixtura mo<dum, mod>ulatio nexum,
Nexus amititiam pariat sacer,
Ne pigeat mentem cecas habitare tenebras
Hospitiumque pati grave corporis,
Nec propria de carne queat fecisse querelam
Spiritus imperiis subiectior.
Vt concors sibi disparitas coniuret amice,
Huius ad artis opus comes evocor.
Non aliena subis nostros, Natura, penates,
Me tibi germanam Noys edidit.
Nempe tuum genus unde meum: te publicus orbis,
Vnus me recipit locus etheris.
Cum superis delector ego, delector in astris,
Officiisque meis gravis abstrahor.
In terris homo terrenus fabricabitur hospes,
Et descensus eo michi non levis:
Humida colluvies, humili contermina terre,
Leserit e facili nostrum iubar.
Sed quod ab archetipis ea res decorata figuris,
Excusare viam minus expedit -
Iuxta divine summeque sacraria mentis
Exequar iniuncti rem muneris.
Principis exempli formamque modumque secuta,
Inducam temere vacuum nichil.
Mens humana michi tractus ducenda per omnes
Ethereos, ut sit prudentior:
Parcarum leges et ineluctabile fatum
Fortuneque vices variabilis,
Que sit in arbitrio res libera, <quid ve ne>cesse,
Quid cadat ambiguis
More recordantis quam <multa reducet> eorum
Que cernet, penitus <non immemo>r.
Ingeniis animoque deos celumque sequetur,
Vt regina suum vas incolet.
Que virtus stellis, et quanta potentia celo
Et quis sidereis vigor axibus,
Quid valeant radiis duo lumina, quinque planete,
Sentiet ingrediens vas corporis.
De celo speciem vultus, animique tenorem
Et morum causas sibi contrahet,
Legibus astrorum vivendi tempora nactus
Extremique viam discriminis.
Corpore iam posito cognata redibit ad astra,
Additus in numero superum deus.
Sic erit, adde fidem: mea vox plenissima veri,
Sidera mentiri nec enim licet.
I, Natura — sequar, nec enim vagus incidet error,
Si directa tuis via ductibus."