Sorte minus tuta, fracto bove lis fit acuta.
Certat hero servus, probrorum surgit acervus;
Que dum prodemus, tua gesta, Quirine, canemus.
Tu modo propiciate fave, patrone beate,
Ingenium menti cumula tua mira canenti,
Tu laudes dignare tuas ita clarificare,
Quo radius virtutis ab ethre valenter euntis
Non obscuretur vitro, per quod iacietur,
Ecclesie sancte pandendus carmine late.
Cordibus inspergas rorem, nos crimine tergas,
Vt claras clare valeam res commemorare.
Hee sub personis dicte Thirsi, Coridonis
Dant contendentem cum preceptore clientem.
Forma pollebat bos, quem mala pestis habebat.
Sollicitus cura dominus iam morte futura
Spondet vota, Quirine, tibi pro spe medicine.
"Si per te sanatur," ait, "tuus hic habeatur,
Martyr sancte Dei, da finem perniciei!"
Rusticus hoc ubi dixit, ab atra morte revixit
Taurus et exiliebat et hinc sanus remanebat.
Possessor senis hunc fortem detinet annis,
Nec voti memoratur, quo reus adtineatur.
Oblitum vindex non transit iusticie lex;
Nam biga volvente, trabem de monte ferente
Arbor inante iacet nimis et tergum bovis arcet,
Cui spinam fregit, miserum residere coegit.
Multus consuete plaustro fit sermo cadente,
Incusat famulum dominus, servus magis illum,
Ac sic cepit herus primatus iure severus:
Nunc me formator nostri benedicat et auctor,
Quod michi solamen confert hic quodve iuvamen
Vt non herentes thalami, male convenientes,
Sic biga iuncta male labes tanta secuta!
Aspiciant cuncti, plaustri compagine iuncti
Si quid neclectum, si quid non ordine rectum!
Iratum frustra nec causa te michi iusta
Impubes pueri potuerunt quicumque fateri.
Non ego deliqui: tibi, cerne, quid obstet iniqui!
Eu, quid enim? Novi, quod et hunc taurum tibi vovi
Iamque diu digne tribuissem, magne Quirine!
Eius delicti dure me commonuisti;
Si placide gereres, en ipsum munus haberes.
Si quid vovissem, numquam prorsus tenuissem,
Dum pauper rerum pascar mercede dierum.
Non michi conclusus, quod vovero, detinet usus.
Prompta Deo reddunt qui vota, per omnia crescunt!
Heu, quid agam? Talis, quo non michi par, animalis
Casu perculsus! Cultura iacet mea prorsus,
Impedior dampno graviore pudoreque magno,
Olim dilatum perdens male munus amatum.
Quis pandet verbis, Sardis ut amarior herbis
Sit stimulus mentis se cordetenus comedentis,
Cuique dies unus quam totus longior annus,
Dum reus optat obire malum, delicta perire.
Muscosi fontes refovent estu sicientes,
Quos circa supraque virens somno favet umbra.
Solsticium venit, Deus in precordia venit.
Penitet errorum, turgescit gemma bonorum.
Teda domi pinguis superest et plurimus ignis
Siccans agrestes udos, pluviam fugientes.
Flamma timet quantum stipulas, ego frigora tantum.
Fluctuet unda foris, calor estuat intus amoris.
Stant ulmus, buxus vivi fontis prope fluxus,
Fert abies perpulchra trabale cacumen in ethra.
Spina stat, hac tacta flebis puerilia facta,
Lignaque virtutum prebebunt hec tibi cultum.
Silva virens floret, vicio moriens ager aret;
Non modo divini colles dant pocula vini,
Iam redeat virgo, prior ut revirescat origo
Arvaque deserti fontis liquor undet aperti.
Nauta potens almam vitem fert, Debbora palmam.
Rex sacris cedrina parat, dux ante sethina.
Ad templi valvas Salomon precidit olivas;
Hic virtus victrix agit, istic gratia nutrix.
Israel in salices suspenderat organa deflens,
Carmina dum captis Babylonicus exprobat hostis.
In res sollempnes salicum fert munera torrens,
Dum celebrat cetus sacra scenophegia letus.
Litus amat mirtus, pregnantibus unica virtus
Pre multis rerum, curas medicans mulierum.
Stans inter myrteta vir exprimit omnia leta
De reditu gentis donoque Dei miserentis.
Subdita decrescunt corilo, pino mage crescunt.
Tollitur infractis fortissima fraxinus hastis.
Malus scire dedit mala, que mortem prior edit.
Ad lignum vite salvandi quique venite!
Hos hec inter se memini simul obposuisse
Et, Coridon, tibi Thirsis habetur maior in istis.