Ne misero, ne, Stella, seni blandire. Quid ignem
exagitas? Facibus ne, precor, adde faces.
Vis misero, vis ipsa seni indulgere? Remitte
blanditias, oculos et mihi dura nega,
verba nega, vultumque nega, mihi dira precare:
ipse precor, veniant omnia dira mihi.
Peccatum est, mors poena mihi aut miserabile fatum;
nam veniae misero quis locus esse potest?
Sit pietas periisse reum: fecisse beatum
ipsa cupis? Miserum redde, beatus erit.
Supplicium infelix a te pro munere posco:
supplicium meritis grata repende meis.
An potui immorsis dentem fixisse labellis?
An potui lacrimas dente ciere tuas?
Spectavi, flueret crudo dum vulnere sanguis,
admovi iugulo tela nec ipse meo,
spectavi exanimem, viso dum lapsa cruore
concideres (viso namque cruore cadis),
nec cecidi super ipse miser, nec vulnera lavi:
hic error dira caede piandus erat.
Forsitan aut lacrimas siccavi aut denique dixi,
ut misero parcas: « O mea, parce tibi ».
Quid tibi, dens, quid, amare, precer, cum ludere possis,
laedere qui malis vimque in amore sequi?
Imprecor, ut qui regnat Amor nova ponat amandi
iura, ferat leges et deus ipse novas,
nullaque sint concessa viro, concessa puellis
oscula, contineat basia quisquis amat.
I, saevi, dens saeve, i, dure, et consere demens
praelia, nequitiae iam tibi finis adest.
Tu vero, mea lux (etenim tibi mollia corda),
parce, sed (ut fas est) utere iure tuo.
Suge nota, fige impresso mala vulnera dente;
cavit Amor, capias oscula mille licet.
Id tantum, formosa, vide, vesana, caveto
(quam vereor, noceat ne dolor ipse tibi),
dum saevis, dum dente furis, dum vulnera figis,
livor et insanas linquit in ore notas,
ne linguam nostris committas forte labellis,
ne temere id, quod te laedere possit, agas.
Nulla fides legi, valeat reverentia legum,
culpa tua est, partes dens aget ipse suas;
nec sat erit suxisse genas, strinxisse labellum,
tuta nec in clauso lingua erit ore tibi.
Iam meditor, tunc colla manu, tunc unguibus ora
et mea tum ferro pectora iniqua petes;
ipse tuos miser ante pedes commissa fatebor
et dicam: « In tua nunc inice iura manus ».
Sed non inicies et me complexa fovebis
et tua miscebis basia multa meis;
hinc sopor irrepet lassis resolutaque membra
composito ducent otia grata toro.