(PL 19 0359C)
Iamque novem denos, novemque exegerat annos
Abramus vates, cum se iam iamque parentem
Agnoscit nati magno de munere dandi,
Testamenta Dei cui sunt concordia summi,
Gentibus innumeris genitor, ductorque futurus,
Percipiens placidas per grandia tempora sedes. (0359D)
Quin etiam solido de nomine grandior exit
Dum decus adiectum vocalis littera ducit,
Et Sara quae fuerat, mandatur Sarra vocari.
Quin etiam patria Smaelus pro prece dives,
Bis senos princeps populos generatque regitque. (0360A)
Post haec gesta senex, cum sol octavus adesset,
Maribus exhibitis adimit praeputia ferro,
Adiungens pariter quoscumque ex plebe seorsa.
Inde etiam tempus promissi muneris instat.
Solvitur in tremulos vultu crispante cachinnos,
Dum tacitus secum promissa ingentia volvit,
Posse Deum credens, quidquid non exstitit unquam,
Condere, et infractos robur generare per artus.