(PL 19 0367C)
Iamque iter incoeptum celerans, quo semita duxit,
Pervenit ad puteum, qui vasta in devia solus
Molle pecus riguis semper palpaverat undis.
Hi e gregibus trinis pastores sole calenti
Libabant tenues latices, aestumque levabant,
Hisque salutatis, disquirit singula vatis,
Incolumesque videt cunctos, quos mente quaerebat. (0367D)
Haec inter nivea gradiens Rachela figura,
Urgebat patrias ad pocula nota bidentes.
Quam promptim iuvenis fraterno e lumine visam
Castos in amplexus cognata ad pectora iungit,
Desolvens lapidem, putei qui texerat ora,
Seque simul iuncto germanum sanguine pandit.
Quem procul intuitus sensu gaudente Labanus,
Advolat, et sueta iuvenem componit in aula. (0368A)
Nec patitur, gratis vatem servire propinquum,
Proque labore viri natam despondet amanti.
Ergo ubi iam mercem septenis traxerat annis,
Desponsam thalami deposcit foedere iungi,
Nec mora, mentito donatur munere Lia,
Luminibus gravidis, primo sed prosata partu.
Sed fraudis commenta dolens concepta Iacobus,
Verba canit soceris, frustratus virgine pacta.
Rursus in alterius pretium mercede seorsa
Perpetitur longae Iacobus munia vitae,
Percipiens meritam pulsa iam fraude Rachelem.
Sed Deus aetheriae regnator maximus aulae,
Pignore multiplici dempsit dispendia formae.
Rubenum nam Lia creat, tum deinde Simonem,
Tertius egregio Levitis pectore natus.
Possidet hic Domini sacrata altaria nostri. (0368B)
Nunc sequitur Iuda, tribui mox inditus auctor.