Gdy nic nie możesz kochać już

Gdy nic nie możesz kochać już —

Weź bracie kij pielgrzymi,

Wędrowne sakwy na się włóż

I błądzić idź w pustyni...

Proś słońca, by sypnęło żar,

Co nigdy nie wygasa

I by przepalił jego skwar

Nieszczęsną skroń Paryasa....

Proś wichru, co się Samum zwie

I w piaskach ludzi grzebie,

Niech pełną piersią z puszczy dmie

I kopie grób dla ciebie!...