Góra i dolina

Jak to zwyczaj, wyższy hardy.

Doznając zwykłej wzgardy

Rzekła raz dolina górze:

Ty się wznosisz, ja się nurzę,

Jednakbym się nie mieniała. —

Góra szczytem swym zuchwała,

Pogroziła dolinie.

Ale w tejże godzinie usiadł tuman na górze,

A z nim wiatry i burze,

Wiatr liść dębów pomiotał,

Cedry piorun zdruzgotał.