Poetósfera › La Biblioteca › Cyprian Kamil Norwid
Cyprian Kamil Norwid · Modernismo
polaco
O, ciernie deptać znośniej i z ochotą
Na dzid iść kły,
Niż błoto deptać, ile z łez to błoto,
A z westchnień mgły.
Tęczami pierwej niechże w niebo spłyną
Po złotszy świt,
Niech chorągwiami wrócą, a z nowiną
Na całokwit.
Bo ciernie deptać słodziej i z ochotą
Na dzid iść kły,
Niż błoto deptać, ile z łez to błoto,
A z westchnień mgły...
Paryż, 1849.
← Jak w patetycznej często melodramieJeszcze Francja nie zginęła! →
ws-pl-jesien-norwid--cyprian-kamil-norwid-01f52cLas obras de dominio público se reproducen íntegras, con atribución y en la ortografía de su impreso. No pedimos datos personales para avisar de una errata; para otra cosa, escríbenos desde Sobre la casa.