O cnocie (Nie lęka się cnota...)

Nie lęka się cnota

Żadnego kłopota.

Za nic u niej trwogi,

Grom żaden nie srogi.

Fraszki — miecze, zbroje,

Fraszki — niepokoje.

Głód jej nie umorzy,

Złoto nie przysporzy,

Potwarz też nie płaci,

Zdrada także traci.

I ten, co się rządzi

Cnotą, już nie zbłądzi,

Ni pozna kłopota,

Kogo broni cnota.