Więzień do kajdan swych przyuczony
Tak jak do klatki ptaszyna,
Dopiero gdy z nich jest uwolniony
Czuć ciężar onych poczyna.
Nie czuje razów ognia, żelaza
Ciężką niemocą zwątlony,
Lecz gdy choroby minie zaraza
Poczuje że był raniony.
Poetósfera › La Biblioteca › Tomasz Kajetan Węgierski
Tomasz Kajetan Węgierski · Ilustración
polaco
Więzień do kajdan swych przyuczony
Tak jak do klatki ptaszyna,
Dopiero gdy z nich jest uwolniony
Czuć ciężar onych poczyna.
Nie czuje razów ognia, żelaza
Ciężką niemocą zwątlony,
Lecz gdy choroby minie zaraza
Poczuje że był raniony.
← Poezye Tomasza Kajetana Węgierskiego — Róża i LiliaPoezye Tomasza Kajetana Węgierskiego — Żona. – Sen →
ws-pl-poezye-tomasza-kajetana-wegierskiego-rozwaga--tomasz-kajetan-wegierski-2a0ef6Las obras de dominio público se reproducen íntegras, con atribución y en la ortografía de su impreso. No pedimos datos personales para avisar de una errata; para otra cosa, escríbenos desde Sobre la casa.