Ze mgły porannéj zabłysnął dzionek,
Już ze snu cała wioska się budzi,
Wdzięczną piosenkę dzwoni skowronek,
Wierny towarzysz wieśniaczych ludzi.
Poobciążane pługiem i broną,
Poważne wółki ciągną już w pole,
A rolnik ręką swą uznojoną,
Złociste ziarna rzuca na rolę.
O! cześć ci siewco! bo z twego trudu,
Na chleb powszedni starczy dla ludu!