Nasyconym smutku, nie znając dobrego.
I by rozmierzyć chciał Pan kres wieku mego,
Widząc dni, co przeszły, a czas, co przedemną,
Snaby rychlej łaskę uczynił nademną.
Poetósfera › La Biblioteca › Sebastian Grabowiecki
Sebastian Grabowiecki · Barroco
polaco
Nasyconym smutku, nie znając dobrego.
I by rozmierzyć chciał Pan kres wieku mego,
Widząc dni, co przeszły, a czas, co przedemną,
Snaby rychlej łaskę uczynił nademną.
← Setnik rymów duchownych — VISetnik rymów duchownych wtory — CC →
ws-pl-setnik-rymow-duchownych-viii--sebastian-grabowiecki-d18e84Las obras de dominio público se reproducen íntegras, con atribución y en la ortografía de su impreso. No pedimos datos personales para avisar de una errata; para otra cosa, escríbenos desde Sobre la casa.