Setnik rymów duchownych — XXXVII

A długoż, Panie, ta moja błędliwa

Dusza bez twej światłości

Chodzić za zmysłem będzie żałobliwa,

Który, jak wódz chytrości,

Długoż mi, ojcze, swe uszy chcesz stawić

Od lutości zamknione,

Co cię przywiodła nas od złego zbawić,

A członki uświęcone

A śród światłem cieszących