W ostatni dzień

W ostatni dzień, w ostatni dzień,

Wyście podróżne tu ptaki

Spotkały suchy dębu pień,

Co od piorunów miał znaki.

Lecz gdy go spiew poruszył wasz,

Gdy głos doleciał z ojczyzny,

Wylazła nagle człeka twarz

Z pod kory — ze spalenizny.

Z pod liści błysnął złoty łuk

I ręka — i kawał korony,

W dębie słowiański mieszkał Bóg,

I wam się pokazał zjawiony.