Ze skał północnych korony
Samotny tam świerk się wzbija.
Senno mu; w białe osłony
I śnieg, i lód go obwija.
O palmie śni dalekiej,
Która we wschodniej krainie
Milcząc usycha od spieki,
Samotna na skał wyżynie.
Poetósfera › La Biblioteca › Mieczysław Romanowski
Mieczysław Romanowski · Romanticismo
polaco
Ze skał północnych korony
Samotny tam świerk się wzbija.
Senno mu; w białe osłony
I śnieg, i lód go obwija.
O palmie śni dalekiej,
Która we wschodniej krainie
Milcząc usycha od spieki,
Samotna na skał wyżynie.
← Zbolałej (Romanowski, 1913)Ze wspomnień dziecinnych (Romanowski, 1904) →
ws-pl-ze-ska-ponocnych-korony--mieczysaw-romanowski-122519Las obras de dominio público se reproducen íntegras, con atribución y en la ortografía de su impreso. No pedimos datos personales para avisar de una errata; para otra cosa, escríbenos desde Sobre la casa.