Ecce dies clara rutilat super aetheris astra,
Luminis haec gnara perlustrat coelica castra,
Fulget ubique dies, fame diffundit odorem,
Qua dignus decies monachus conscendit honorem.
Ista namque die fit ovis pastor monachorum,
Filius ecclesiae pater extat nunc aliorum,
Filius ipse pater simul est et filia mater.
Hic pastor factus, pastorum gaudia nactus,
Contempnit vallem, scit Montis scandere callem,
Tendit et ad Montem purum cognoscere fontem,
Coelica rimari, coelestia praemeditari,
Linquere terrena, saciari divite vena.
Et sciat aeterna, careat iam sorde veterna,
Culmine virtutum persistat valle relicta,
Menteque non ficta scit Montem scandere tutum
Pneumatis ut sacri dapifer factus Michaelis,
Abluat in coelis cor summi fonte lavacri,
Et videat Christum, mundo qui praesidet isti,
Ac Patrem Christi cum sacro Pneumate mixtum.
Si genus istius vel mores noscere quaeris
Hic breviter studeo verbis depromere veris:
Huius uterque parens praeclaro stegmate nati
Inter concives prae multis sunt venerati,
Hunc aluit puerum Normannia terra celebris,
Parisius fecit cecis exire tenebris,
Cum casu casum docuit coniungere dudum.