Poetósfera › La Biblioteca › Jan Kochanowski
Jan Kochanowski · Renacimiento
polaco
Ani przyjaciel, ani wielkość złota,
Ani uchowa złej przygodaprzygody cnota;
Przeklęta zazdrość dziwnie się frasuje,
Kiedy u kogo co nad ludzi czuje.
Więc jeśli nie zje, tedy przedsię szczeka,
A ustawicznie na twoje złe czeka.
To na nię fortel: nic nie czuć do siebie,
A wszytko mężnie wytrzymać w potrzebie.
← O zazdrości (Kochanowski, 1883)Odradza miłej podróży morskiej, opisuje przypadek Europy (Kochanowski, 1882) →
ws-pl-o-zazdrosci-kochanowski-1919--jan-kochanowski-fa6b52Las obras de dominio público se reproducen íntegras, con atribución y en la ortografía de su impreso. No pedimos datos personales para avisar de una errata; para otra cosa, escríbenos desde Sobre la casa.