Pod starość

Rozchodzą się niewiast głosy:

— „Starzejesz, Anakreonie,

We zwierciedle spójrz na skronie,

Z których znikły twoje włosy,

Łyse czoło rośnie wzdłuż“.

Ja, zaprawdę, nie wiem już

Gdzie się włosy me ukryły;

Ale to wiem, że żart miły

Bez żadnego wstydu może

Starzec lubić, nawet w porze

Kiedy śmierć podchodzi tuż. —