Setnik rymów duchownych — LVIII

Jak ptaszek rozrzewniony,

Co swoje doległości

W krzu, na gałązce, listkiem zasłoniony

Od słonecznej przykrości;

Wadzili, żem niezgodny

Wyrwi Harpijam, pełnym wszech przykrości,

Troskom, co siły suszą;