(PL 19 0347A) Quem postquam effigie formatum ceu sua vidit.
Metitur solum mordaces volvere curas.
Ilicet irriguo perfundit lumina somno,
Mollius ut vulsa formetur femina costa,
Atque artus mixta geminos substantia firmet,
Inditur et nomen, vitae quod dicitur, Eva. (0347B)
Quapropter nati linquunt de more parentes,
Coniugibusque suis positis cum sedibus haerent.
Septima luce Deus factorum fine quievit,
Sacratam statuens venturi ad gaudia saecli.
Ilicet exhibitis animantum ex ordine turbis,
Viritim cunctis nomen, quod permanet, indit
Adamus, donata sibi prudentia solers.
Quem Deus alloquio, iunctam dignatur et Evam:
Crescite multimodo ventura in tempora partu,
Ut polus, et plenae vestro sint germine terrae,
Haeredesque mei, varios decerpite fructus,
Quos nemora, et pingui reddunt de cespite campi.
Haec ubi disseruit, laeta paradisus in aula
Instruitur, primique aspectat lumina solis. (0347C)
Gignitur haec inter pomis lethalibus arbos,
Coniunctum generans vitae, mortisque saporem.
Aedibus in mediis puro fluit agmine flumen,
Quo rigat insignes liquidis de fluctibus ortus,
Quadrifidosque secat undanti ex fonte meatus,
Fisonus auriferis praedives fluctuat undis,
Conspicuasque terit rauco de gurgite gemmas,
Prasinus huic nomen, illi est carbunculus ardens,
Perspicuisque vadis terram praelambit Evillam. (0348A)
Post hunc Aethiopas Gehon allapsus opimat.
Tertius est Tigris, Euphrati adiunctus amoeno,
Assyriam celeri discretim flumine sulcans.
Hic positus custos Adamus cum coniuge fida;
Atque opifex tali formatur voce Tonantis:
Ne trepidate simul licitos praecerpere fructus,
Quos nemus intonsum ramo frondente creavit,
Solliciti, ne forte malum noxale legatur,
Quod viret ex gemino discreta ad munia succo.
Nec minus interea caecos nox alta tenebat,
Ac modo formatos vestis non texerat artus.